En waar zit “De Panne” ?!  In het jaaroverzicht stond toch dat we ook De Panne zouden aandoen bij deze uitstap ?  Klopt, maar bij de verkenning van de wandelroute is gebleken dat we best méér tijd uittrekken om ten volle te kunnen genieten van de natuur aan de Opaalkust.  Zorg alvast dat je na het lezen van dit artikel direct inschrijft, want er zijn slechts 90 plaatsen beschikbaar voor deze unieke busuitstap !

Het wordt deze keer dus een groepswandeling : we wandelen allemaal samen, zowel in Calais als van Cap Blanc Nez naar Cap Gris Nez.  We wandelen aan een tempo dat iedereen aan kan.  Wel moet je er rekening mee houden dat we in totaal een 20 km zullen wandelen.  In Calais wacht ons een stadswandeling, tussen de twee Caps wandelen we over onverharde paden.  We wandelen er door de duinen, stappen over het brede strand van Wissant en flaneren over weidepaden, aan de rand van de Falaises (de kalksteenrotsen).  Het hoogteverschil is verwaarloosbaar.  Zorg wel voor stevig, waterdicht schoeisel, want op het strand moeten we hier en daar wat watergeultjes doorkruisen.  Voor onderweg nemen we ook een picknick mee en natuurlijk ook voldoende drinken.

We vertrekken op een ontiegelijk vroeg uur, maar je moet weten dat we tot Calais toch mogen rekenen op goed drie en half uur rijden.  Vandaar dus.  Tijdens de heenreis kunnen we op de bus ons ontbijt nuttigen. Na onze busrit komen we aan in Calais, waar het dan de hoogste tijd is voor een tas koffie (inbegrepen in inschrijvingsgeld), die we zullen drinken in Café de la Tour, in het centrum van Calais.  Daar kunnen we ook gebruik maken van het sanitair.   Daarna gaan we te voet even het mooie centrum van Calais verkennen.  Calais kennen we vooral als passagiershaven voor de overzet naar Engeland. De Engelse kust ligt op 38 km en zuigt als het ware de toeristen aan. Veelal vergeten die de rijkdom van de binnenstad van Calais te bewonderen. We wandelen er langs de enige overgebleven wachttoren, zien er een levensecht standbeeld van Charles de Gaulle en zijn echtgenote Yvonne Vendroux, die in 1921 trouwden in de Notre Dame-kerk.  Deze werd tijdens de bombardementen in WO II zwaar beschadigd en wordt nu nog steeds gerestaureerd.  Het hoogtepunt van ons bezoek aan Calais vormt zeker het unieke stadhuis met belfort.  De toren van dit belfort is 75 m hoog en voor het stadhuis ligt een piekfijn verzorgd groen- en bloemenplein.  Erg fotogeniek !  Natuurlijk zien we ook de haven, waar de P&O en DFDS-ferry’s constant aan en af varen.  Zij vormen de economische navelstreng waarmee Engeland aan het vasteland is vastgemaakt.  Na goed 4 km erg mooi wandelen nemen we weer de bus en rijden we door een fraai landschap naar Cap Blanc Nez.

Al van ver zien we de stenen obelisk boven op de 134 m hoge kalksteenrots staan.  Vanaf de parking begint onze trip.  Aan de obelisk kunnen we bij helder weer duidelijk de krijtrotsen van Dover zien, 38 km van hier verwijderd.  We dalen over een trappenpad af naar de rand van het dorpje Escalles en kijken uit over een lappendeken van groen.  In de verte zien we, aan gene zijde van de baai van Wissant, Cap Gris Nez liggen, ons einddoel.  Eens we beneden zijn, gaan we even afdalen tot aan de voet van de krijtrotsen.  Hier krijgen we een prachtig, machtig zicht op de kalkwitte muur van brokkelige stenen die vanuit de zee oprijst.  Krijsende meeuwen cirkelen er onophoudelijk rond.  We gaan nu over een graspad, licht hellend, langs de rand van de rotsen om dan, net voor het gehuchtje Sirouanne, af te dalen naar het strand.  De zee trekt zich op dat ogenblik terug en we krijgen er zicht op de ongereptheid van het brede zandstrand, met in de verte Wissant.  Daar wacht ons na goed 7 km wandelen de middagstop.  We zoeken er ergens een rotsblok, of een bankje, en eten er onze meegebrachte picknick.  Nadien laten we wat tijd om in één van de cafeetjes een koffietje te drinken en even het toilet op te zoeken.  Het centrum van Wissant (komt van Wit Zand, verwijzend naar het witte zandstrand) is erg pittoresk en je vindt er enkele mooie, Normandische vakwerkhuizen.

Vanuit Wissant wandelen we over de pas aangelegde wandeldijk richting duinen.  Aan het eind van de promenade worden we het duingebied in gestuurd.  Mul zand nu, dus even ploeteren.  Niet lang echter, want dan neemt een trap ons mee naar het strand.  We wandelen nu weer een tijdlang over het heerlijk brede strand, met rechts van ons een sliert van kitesurfers.  Sommigen hebben hun kite (soort parachute) vastgemaakt aan een strandkarretje en sjezen zo aan een rotvaart over het strand.  Wij houden het rustiger en trekken onderlangs de duinenrij verder in de richting van Cap Gris Nez, die nu steeds duidelijker te zien is.  Tussen de duinen vinden we een verborgen wegje, dat ons naar een brugje over een duinbeekje leidt.  We volgen het pad nu weer door de duinen, met alweer mul zand.  Wat verderop verlaten we de duinen en wandelen we over graspaden, heuvelopwaarts.  Links kijken we uit over het landschap met zijn steeds wisselende kleuren, rechts beneden ons zien we het duinstruweel, een haast ondoordringbare buffer tussen zee en land.  Het pad zet ons af aan een houten uitkijkpunt van waaraf we kunnen terugblikken op alles wat we vandaag bewandelden.  Een erg impressionant panorama ligt hier voor ons.  We zien mooi over de halve maancirkel die wordt gevormd door de Baai van Wissant, met zijn haast witte strandlijn.  In de verte kijken we op de kalkstenen rots van Cap Blanc Nez.  Wat een heerlijk zicht !

Naar Cap Gris Nez wandelen we vandaag niet meer.  We dalen af naar de weg die uitgeeft op zee en komen uit aan Restaurant La Sirène.  Het was op deze locatie dat Jo De Meyere en Chris Lomme hun liefdesnacht doorbrachten in de prachtfilm “Achter de Wolken”. We draaien de zee de rug toe en wandelen even heuvelopwaarts tot aan Brasserie La Mer Monte.  In oktober 2013 waren we hier ook al eens te gast, na de WAW-tocht die eindigde op Cap Gris Nez.  Hier genieten we nog van een frisse pint of een sterke koffie om dan weer koers te zetten naar onze opstapplaatsen.


TERUG