Amper vijf dagen vóór het vertrek naar het Lechtal, in het Oostenrijkse Tirol, zou géén van onze clubleden die zich inschreven voor deze wandelnegendaagse mogen ontbreken op deze busuitstap !  Het is een ideale gelegenheid om mekaar al wat te leren kennen, om wat bij te praten over de plannen die al zijn gemaakt om daar in de bergwereld rond Holzgau en Lech uit te gaan voeren, over die nieuwe wandelbroek of dat nieuwe hemdje dat zeker mee de valies in gaat, over die pet met een verlangske in de nek…  Feit is dat we in Sourbrodt ook al wat gaan kunnen wennen aan de hoogte.  Immers, we zijn dan vlakbij Botrange, met 694 m het hoogste punt van België.  De lucht is daar al veel ijler dan hier bij ons…

Vooraleer we naar de Hoge Venen rijden, houden we op amper enkele km van de opstapplaats van Paal halt bij de Broeders van Sint Ferdinand in Lummen, waar de Lummense Dalmatiërs hun Kermistocht inrichten.  De oorsprong van de club ligt in Schoonbeek-Beverst.  Daar startte Ronny Vanspauwen in 2000 zijn wandelclub die toen de naam “Schoonbeekse Bevertjes” kreeg.  Op dat ogenblik was er in Schoonbeek al een wandelclub, de Pettemboeren.  De toenmalige aanvoerder van de Pettemboeren was er van overtuigd dat gans de wereld tegen hem was, met de Schoonbeekse Bevertjes op kop.  De Opperpettemboer schopte wild om zich heen, schreef brieven naar jan en alleman en dreef het zo ver, dat Ronny uiteindelijk zijn biezen pakte en uitweek naar Lummen.  Vermits de navelstreng met Schoonbeek werd doorgekapt, moest de club op zoek naar een andere naam en die vond Ronny, voorzitter sinds het ontstaan van de club, in zijn twee trouwe vlekkenhonden : de Lummense Dalmatiërs waren een feit.  In Schoonbeek kregen de Bevertjes met moeite een voet aan de grond.  Eens de zetel naar Lummen werd verhuisd, kwam alles plots in een stroomversnelling.  De club groeide in geen tijd uit tot een gevestigde waarde in de streek en momenteel tellen we al meer dan 170 Dalmatiërs.

Op onze eigen tochten zijn de Lummense Dalmatiërs steeds goed vertegenwoordigd.  Baas Ronny maakt er zelfs een erezaak van om géén van onze tochten over te slaan.  Soms is hij er al van bij het openen van de inschrijvinen (meestal kom hij dan rechtstreeks van zijn werk), andere keren is hij één van de laatste inschrijvers.  In Lummen nemen we dus eerst deel aan de Kermistocht.  We beperken ons echter tot een toertje van 5 km, waarbij we wellicht nooit ver van Sint Ferdinand zullen weg zijn.  De watertoren die op het terrein van de school werd gebouwd zal als merkpunt dienen.

Na ons ontbijtbezoek bij de Dalmatiërs zetten we koers naar de Hoge Venen om er in Sourbrodt deel te nemen aan een tocht van maximaal 21 km.  Het natuurpark van de Hoge Venen is één van de mooiste plekjes van het land en een paradijs voor wandelaars.  Het gebied strekt zich uit over ruim 4 000 ha tot tegen de Duitse grens.  Spa en Malmedy, twee gezellige stadjes in de Belgische Ardennen, liggen bovendien vlakbij.  De Hoge Venen behoren ongetwijfeld tot één van de mooiste plekjes in België.  De natuur is er adembenemend. In de winter is het de “place to be” voor fervente en minder fervente langlaufers.  In de lente is het er genieten van de opbloeiende natuur.  Fietsen moet je er doen in de zomer.  En een stevige herfstwandeling is in de Hoge Venen gewoon een must.

Les Hautes Fagnes liggen in het noordoosten van de Belgische Ardennen. Vanuit Limburg moeten we, eens we in Verviers de Vesder oversteken, flink beginnen klimmen. Over een afstand van enkele kilometers stijgen we naar een goede 550 meter hoogte in Francorchamps (met het beroemde circuit van Spa-Francorchamps, volgens velen het indrukwekkendste ter wereld). De plateaus van de Hoge Venen staan garant voor de mooiste vergezichten tijdens elk seizoen.  Het Signal de Botrange, met zijn 694 meter hoogte het dak van ons land, ligt op het grondgebied van de gemeente Weismes, middenin het veengebied. In het Natuurcentrum van Botrange worden tal van tentoonstellingen georganiseerd en het trekt jaarlijks duizenden bezoekers.

De Hoge Venen zijn een paradijs voor wandelaars.  Het gebied kent een enorme diversiteit.  Veengebied, bossen, weiden, rivieren en watervalletjes...  Je wandelt doorheen één van de mooiste stukjes België.  Het strenge klimaat van deze streek, gepaard gaande met soms  hevige neerslag, lange en koude winters en een lage gemiddelde temperatuur (6.1°) heeft het mogelijk gemaakt tal van uiterst zeldzame noordelijke-, Atlantische- en bergplanten te behouden.  Het huidige veenlandschap is grotendeels gevormd onder invloed van de mens.  De vroegere landbouwmethoden en de ontginning van turf hebben geleid tot de vorming van open ruimten. Vanaf omstreeks 1840 (in de Pruisische periode) werd heel wat heideland herplant met sparren.  Vandaag vormen de Hoge Venen nog het enige natuurlijke landschap van ons land. 

Het is in dit unieke landschap dat we een dag lang zullen rond mogen wandelen.  Nu eens wandel je tussen de hoge sparren, dan weer kom je op de open vlaktes van het Hoogveen, waar je over de typische loopbrugjes, “Les Caillebotis”, zal wandelen.  Deze werden aangelegd om één, op de paden te blijven en twee, niet in het moerassig hoogveen weg te zakken.  Dit wordt een erg mooie uitstap : aarzel niet en schrijf dus vandaag nog in !


TERUG