Pont-à-Celles … Waar zou dat ergens liggen ?  Om er te geraken rijden we rond Brussel, richting Charleroi. Via Nijvel komen we in Henegouwen en net boven Charleroi vinden we dan Pont-à-Celles.  Wat we daar gaan zoeken ?  Wel, de plaatselijke wandelclub “Liberchies Sports et Loisirs” was één van de twee Waalse clubs die te gast waren op onze Limburgse Wandeldag van oktober vorig jaar.  Zij waren toen met een erg ruime delegatie en deze uitstap is meteen ons tegenbezoek.  We houden het bij een vrij kort bezoek in de voormiddag (maximum 12 km wandelen).  Toch zijn we er van overtuigd dat we in Pont-à-Celles een verrassend mooie wandeltocht gaan krijgen.  Enne… de échte kenner die weet ook nog dat één van ’s werelds meest virtuoze gitaristen ooit, in Liberchies werd geboren.  Inderdaad : het gaat om Django Reinhardt !

De tochtbenaming “Marche de la Vallée du Piéton” verwijst naar het riviertje Le Piéton.  Het is een zijrivier van de Samber en heeft een lengte van amper 9 kilometer. De Piéton behoort tot het stroomgebied van de Maas.  De Piéton ontspringt in de buurt van Anderlues en stroomt verderop door het dorp Piéton, waar het zijn naam aan heeft ontleend.  In dit dorp lag vroeger een watermolen langs het riviertje.  De Piéton is daarna een grensriviertje, eerst tussen Tragnies en Chapelle-lez-Herlaimont, daarna tussen Gouy-lez_Piéton en Chapelle-lez-Herlaimont en ten slotte tussen Godarville en Gouy-lez_Piéton, om vervolgens op het grondgebied van deze laatste plaats in de Samber uit te monden.  Naast dit riviertje is er ook nog het Bois des Manants de Viesville, een gevarieerd bosgebied waarin het fijn wandelen is.

Na dit kort tegenbezoek rijden we weer noordwaarts, ronden weer de helft van de ring rond onze hoofdstad en stappen uit in Strombeek-Bever.  De plaatselijke Singelwandelaars richten er de Regionale Wandeldag Vlaams-Brabant in.  Als relatief kleine club was het voor hen een hele klus om dit evenement in te richten, doch zij zullen er zeker in slagen om dit tot een goed einde te brengen.

Strombeek-Bever is, sedert de fusie van 1977, een deelgemeente van Grimbergen. Het verstedelijkte Strombeek ligt binnen de Brusselse ring en het gehucht Bever ligt gescheiden van het centrum door de A12 grotendeels buiten de ring. Parking C (aan de Heizel), waar de geplande bouw van het nationaal voetbalstadium voor veel controverse zorgde en er uiteindelijk niet komt, ligt grotendeels op Strombeeks grondgebied.  Ernest Soens was tot aan de fusie burgemeester van de zelfstandige gemeente Strombeek-Bever en verzette zich tegen de talentelling. Door de fusie met Grimbergen werd een aanhechting met Brussel vermeden.

Bij vertrek aan de Sporthal E. Soens (opgedragen aan de burgemeester dus) komt men al na een paar honderd meter via een voetgangerstunnel onder de Ring in Grimbergen, in de wijk Potaarde waar vroeger de Brusselse pottenbakkers hun potaarde vonden. Men passeert een witgekalkte vierkant hoeve uit de 17de eeuw, het “Potaarde Hof”.  Links zie je ook de gebouwen van de koffiebranderij Douwe Egberts, maar deze site sluit vóór het einde van dit jaar. Verder volgen we de Maalbeek die hier de grens met buurgemeente Meise vormt.  Men komt zo aan de vervallen en oudste watermolen van Grimbergen : ’s Gravenmolen (anno 1200). Deze deed dienst als banmolen : de bewoners van het graafschap waren verplicht hier hun graan te laten malen. Hij brandde af in 1991 en is nu in privébezit. We volgen de Maalbeek en komen zo in het centrum van Grimbergen, aan de bijgebouwen van de abdij met de volkssterrenwacht MIRA, opgericht in 1967 door pater Pieraerts.  Hier is ook de Astroclub van Frank Deboosere gevestigd.  Daarnaast bevindt zich feestzaal “Fenikshof”, de rustpost.

Grimbergen, “Parel van Brabant”, telt met zijn deelgemeenten Strombeek-Bever, Beigem en Humbeek ongeveer 37 000 inwoners en wordt gerekend tot de streek “Brabantse Kouters” en de Groene Gordel. De Norbertijnen bouwden hier een abdij in 1128 die een zeer bewogen geschiedenis heeft gekend, ze werd verschillende keren vernietigd en afgebrand maar ze verrees telkens als een feniks terug uit haar as. Naast de abdij, op het dorpsplein, staat de abdijkerk Sint Servaas, in 1999 verheven tot basiliek. De Sint Servaasbasiliek is één der mooiste barok monumenten uit ons land. Op en rond het dorpsplein ziet men verschillende huizen met gevels uit de 18de eeuw. Om terug te keren naar de startplaats in Strombeek gaat men door het Prinsenbos. Een groene oase midden in het dorp, met het voetbalveld van KSC Grimbergen, iets verder de ruïnes van het 17de-eeuws Prinsenkasteel met slotgracht. Dit kasteel diende in WO II als munitiedepot voor de Duitsers en werd bij de aftocht in brand gestoken. Iets verder : het Guldendal met het M.O.T. of het museum voor oudere technieken gevestigd in de gerestaureerde hoeve van het Prinsenkasteel. De 8 km wandeling vertrekt rechtstreeks van het Guldendal naar Strombeek.

De 12 km splitst af en komen op het hoogste punt van Grimbergen met, bij goed zicht, de Sint-Rombouts toren van Mechelen en rechts het Atomium en de skyline van Brussel. Het wandelparkoers verlaat eventjes Grimbergen om langs het Tangebeekbos naar de startzaal terug te keren.  Vanaf de rustpost in Grimbergen gaat de 16 km verder langs de pittoreske Maalbeek en voorbij de Charleroyhoeve, een gerestaureerde voormalige pachthoeve van de abdij, gedeeltelijk omwald en gebouwd in de 17-18de eeuw. Iets verder komen we aan de Liermolen, een graanmolen ook daterend uit dezelfde periode. Het is een afdeling van het M.O.T., de molen is bedrijfsklaar en regelmatig worden er maaldemonstraties gegeven. Volgt dan nog de Tommenmolen, met nog een rosmolen, een molen aangedreven door paarden.

Je merkt aan deze beschrijving dat het een erg gevarieerde tocht wordt, met verrassend veel groen en dat op slechts een paar km van het kloppend hart van de Europese Hoofdstad.  Een uitstap die je écht niet mag missen dus !


TERUG